Zebrano 1,000 podpisów
Do: Przewodniczącej Komisji Nadzwyczajnej do spraw ochrony zwierząt i Członków tej Komisji, Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Marszałka Sejmu RP, Posłanek, Posłów, Senatorek i Senatorów Rzeczypospolitej Polskiej, Głównego Lekarza Weterynarii
Chrońmy przed bezdomnością także koty. Apel o objęcie rejestracją wszystkich psów i kotów
Czipujmy i rejestrujmy zarówno wszystkie psy, jak i koty! Bez tego nie wiemy, ile kotów wymaga pomocy, a bezdomność zwierząt rozkwita!
Rząd przygotował projekt ustawy o Krajowym Rejestrze Oznakowanych Psów i Kotów (KROPiK). Niestety w rzeczywistości skupia się przede wszystkim na psach. Ustawa ma szansę stać się olbrzymim krokiem w walce z bezdomnością zwierząt, o ile zostanie w niej uwzględniona obowiązkowa rejestracja także wszystkich kotów. Problem kotów jest marginalizowany, pomimo że skala ich bezdomności jest wielokrotnie większa niż psów. Projekt stanie się obowiązującym prawem dopiero po uzyskaniu poparcia Sejmu i Senatu oraz po podpisaniu ustawy przez Prezydenta. Apelujemy o niezbędne poprawki!
Apelujemy o:
1. Obowiązek znakowania (czipowania) i rejestracji w KROPiK wszystkich kotów, również tych określanych jako wolno żyjące.
Rząd przygotował projekt ustawy o Krajowym Rejestrze Oznakowanych Psów i Kotów (KROPiK). Niestety w rzeczywistości skupia się przede wszystkim na psach. Ustawa ma szansę stać się olbrzymim krokiem w walce z bezdomnością zwierząt, o ile zostanie w niej uwzględniona obowiązkowa rejestracja także wszystkich kotów. Problem kotów jest marginalizowany, pomimo że skala ich bezdomności jest wielokrotnie większa niż psów. Projekt stanie się obowiązującym prawem dopiero po uzyskaniu poparcia Sejmu i Senatu oraz po podpisaniu ustawy przez Prezydenta. Apelujemy o niezbędne poprawki!
Apelujemy o:
1. Obowiązek znakowania (czipowania) i rejestracji w KROPiK wszystkich kotów, również tych określanych jako wolno żyjące.
2. Objęcie obowiązkiem rejestracji w ogólnopolskiej bazie wszystkich faktycznych opiekunów zwierząt - osób prywatnych, organizacji społecznych, domów tymczasowych i bardzo ważnej grupy opiekunów, jaką są samorządy.
3. Zwolnienie z opłat za rejestrację w bazie KROPiK organizacji społecznych i schronisk, które mają pod opieką wiele zwierząt, a nie zatrudniają własnego lekarza weterynarii, który mógłby dokonać znakowania.
Organizacje społeczne odciążają niewydolny system publiczny. Nakładanie na nie dodatkowych kosztów uderzy w zwierzęta, którym interwencyjnie pomagają.
Organizacje społeczne odciążają niewydolny system publiczny. Nakładanie na nie dodatkowych kosztów uderzy w zwierzęta, którym interwencyjnie pomagają.
Dlaczego ta sprawa jest ważna?
Centralna, publiczna i aktualizowana baza oznakowanych psów i kotów ułatwi kontrolę nad populacją zwierząt domowych, a to jest niezbędne w walce z bezdomnością.
Różnice w danych (na temat liczby bezdomnych zwierząt) są ogromne nawet na poziomie lokalnym. Na przykład: populację kotów wolno żyjących w Poznaniu szacuje się na 77 000, podczas gdy w Krakowie – mieście zbliżonej wielkości – na zaledwie 2500. To pokazuje, że w Polsce nie tylko nie wiemy, ile mamy bezdomnych zwierząt, ale także nie stosujemy standaryzowanych narzędzi, by to policzyć [1].
Czip z niepowtarzalnym numerem, zarejestrowany w centralnej bazie ratuje zagubione psy i koty przed bezdomnością. Umożliwi łatwą identyfikację i pomoc odnalezionemu zwierzęciu w bezpiecznym i szybkim powrocie do domu, w którym jest wyczekiwany. Dzięki czipowaniu mniej zwierząt trafi do schronisk lub pozostanie na ulicy. Będzie to dobre nie tylko dla zwierząt i ich opiekunów, ale również mniej kosztowne.
Wygląd i zachowanie kota, który się zagubi i doświadczy trudnego życia, może się zmienić tak bardzo, że nawet jego najbliższy opiekun będzie miał kłopot z jego rozpoznaniem. Jedynie czip potwierdzi identyfikację kota.
Koty często są porzucane, a znakowanie zwiększy odpowiedzialność ich opiekunów i zapobiegnie wielu takim sytuacjom.
Problem kotów jest nagminnie bagatelizowany przez samorządy i państwo.
Koty są traktowane jako zwierzęta gospodarskie lub „stały i naturalny element ekosystemu”. Prawie połowa (44,6%) polskich gmin nie zapewnia bezdomnym kotom miejsc w schroniskach, a wiele polskich schronisk nie przyjmuje kotów, bo nie są przystosowane do opieki nad nimi. W związku z tym setki fundacji i tysiące osób w Polsce przejmuje odpowiedzialność za koty wymagające pomocy [2].
Odsetek kotów, które umierają lub są poddawane eutanazji w schroniskach, jest wyższy niż psów. Zgodnie z danymi Głównego Lekarza Weterynarii 18% zaś z monitoringu organizacji prozwierzęcych wynika, że aż 50% nie przeżywa pobytu w schronisku [3].
Publiczny rejestr to lepszy nadzór nad gminami. Gminy nie widzą sensu wdrażania planu znakowania, dopóki nie jest ono obowiązkowe, dopóki nie ma ogólnopolskiej bazy danych, a zadanie nie jest realizowane również przez sąsiednie gminy. Samorządy czekają na przepisy krajowe, obligujące wszystkich opiekunów do oznakowania swoich zwierząt [4].
Z Raportu o bezdomności opracowanego przez Stowarzyszenie Stukot i Stowarzyszenie Troskliwe Oko wynika, że na 2477 gmin w Polsce jedynie 451 gmin, czyli 18,2% przeznacza jakiekolwiek środki na czipowanie zwierząt posiadających właściciela. Znakowanie kotów wolno żyjących praktykuje jedynie 10% wszystkich gmin w Polsce. Te dramatycznie niskie dane i tak mogą być zawyżone, bo niektóre gminy za znakowanie uznaje nacięcie ucha kota przy okazji kastracji.
Gminy, które konsekwentnie na swoim terenie starają się ograniczyć bezdomność zwierząt, dzięki obowiązkowej rejestracji kotów będą w stanie ocenić skuteczność swoich działań i lepiej je planować.
KROPiK powinien być początkiem zmian w walce z bezdomnością. Wiemy, że samo czipowanie i rejestracja nie wystarczą. Zaczipowane zwierzęta nadal się rozmnażają. Konieczna jest profilaktyka, która ograniczy liczbę nowych, niechcianych psów i kotów. Najskuteczniejszym rozwiązaniem jest kastracja zwierząt niehodowlanych oraz edukacja i promocja odpowiedzialnej opieki nad zwierzętami.
Bezdomność nie jest zjawiskiem naturalnym, lecz wynikiem luk prawnych i braku odpowiedzialności ludzi. Powszechne i obowiązkowe znakowanie to pierwszy krok do zmiany. Musimy naszą społeczną miłość do zwierząt przełożyć na konkretne rozwiązania legislacyjne, opracowane we współpracy z organizacjami pozarządowymi, które mają bardzo duże doświadczenie w zapewnianiu zwierzętom odpowiedniej opieki [5].
Znamy rozwiązania. Nie czekajmy latami! Szybkie działania to mniej cierpienia.
[1] Raport o bezdomności zwierząt w Polsce 2026. System, który zawodzi”, opracowała Karolina Pacoń (Fundacja Pomagam.pl) na podstawie raportu dr Agnieszki Gruszczyńskiej (Instytut Prawa Uniwersytetu SWPS) na zlecenie Fundacji Pomagam.pl, Warszawa, luty 2026
[2] BEZDOMNOŚĆ ZWIERZĄT W POLSCE Ogólnopolski raport z realizacji gminnych programów opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt Katarzyna Kuling, Joanna Studzińska, Agnieszka Olszak, Stowarzyszenie Stukot, Stowarzyszenie Troskliwe Oko, sPrawa Bezdomnych Zwierząt, Bydgoszcz, 2025
[3] Raport o bezdomności zwierząt w Polsce 2026. System, który zawodzi”, opracowała Karolina Pacoń (Fundacja Pomagam.pl) na podstawie raportu dr Agnieszki Gruszczyńskiej (Instytut Prawa Uniwersytetu SWPS) na zlecenie Fundacji Pomagam.pl, Warszawa, luty 2026
[4] BEZDOMNOŚĆ ZWIERZĄT W POLSCE Ogólnopolski raport z realizacji gminnych programów opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt Katarzyna Kuling, Joanna Studzińska, Agnieszka Olszak, Stowarzyszenie Stukot, Stowarzyszenie Troskliwe Oko, sPrawa Bezdomnych Zwierząt, Bydgoszcz, 2025
[5] Raport o bezdomności zwierząt w Polsce 2026. System, który zawodzi”, opracowała Karolina Pacoń (Fundacja Pomagam.pl) na podstawie raportu dr Agnieszki Gruszczyńskiej (Instytut Prawa Uniwersytetu SWPS) na zlecenie Fundacji Pomagam.pl, Warszawa, luty 2026
Różnice w danych (na temat liczby bezdomnych zwierząt) są ogromne nawet na poziomie lokalnym. Na przykład: populację kotów wolno żyjących w Poznaniu szacuje się na 77 000, podczas gdy w Krakowie – mieście zbliżonej wielkości – na zaledwie 2500. To pokazuje, że w Polsce nie tylko nie wiemy, ile mamy bezdomnych zwierząt, ale także nie stosujemy standaryzowanych narzędzi, by to policzyć [1].
Czip z niepowtarzalnym numerem, zarejestrowany w centralnej bazie ratuje zagubione psy i koty przed bezdomnością. Umożliwi łatwą identyfikację i pomoc odnalezionemu zwierzęciu w bezpiecznym i szybkim powrocie do domu, w którym jest wyczekiwany. Dzięki czipowaniu mniej zwierząt trafi do schronisk lub pozostanie na ulicy. Będzie to dobre nie tylko dla zwierząt i ich opiekunów, ale również mniej kosztowne.
Wygląd i zachowanie kota, który się zagubi i doświadczy trudnego życia, może się zmienić tak bardzo, że nawet jego najbliższy opiekun będzie miał kłopot z jego rozpoznaniem. Jedynie czip potwierdzi identyfikację kota.
Koty często są porzucane, a znakowanie zwiększy odpowiedzialność ich opiekunów i zapobiegnie wielu takim sytuacjom.
Problem kotów jest nagminnie bagatelizowany przez samorządy i państwo.
Koty są traktowane jako zwierzęta gospodarskie lub „stały i naturalny element ekosystemu”. Prawie połowa (44,6%) polskich gmin nie zapewnia bezdomnym kotom miejsc w schroniskach, a wiele polskich schronisk nie przyjmuje kotów, bo nie są przystosowane do opieki nad nimi. W związku z tym setki fundacji i tysiące osób w Polsce przejmuje odpowiedzialność za koty wymagające pomocy [2].
Odsetek kotów, które umierają lub są poddawane eutanazji w schroniskach, jest wyższy niż psów. Zgodnie z danymi Głównego Lekarza Weterynarii 18% zaś z monitoringu organizacji prozwierzęcych wynika, że aż 50% nie przeżywa pobytu w schronisku [3].
Publiczny rejestr to lepszy nadzór nad gminami. Gminy nie widzą sensu wdrażania planu znakowania, dopóki nie jest ono obowiązkowe, dopóki nie ma ogólnopolskiej bazy danych, a zadanie nie jest realizowane również przez sąsiednie gminy. Samorządy czekają na przepisy krajowe, obligujące wszystkich opiekunów do oznakowania swoich zwierząt [4].
Z Raportu o bezdomności opracowanego przez Stowarzyszenie Stukot i Stowarzyszenie Troskliwe Oko wynika, że na 2477 gmin w Polsce jedynie 451 gmin, czyli 18,2% przeznacza jakiekolwiek środki na czipowanie zwierząt posiadających właściciela. Znakowanie kotów wolno żyjących praktykuje jedynie 10% wszystkich gmin w Polsce. Te dramatycznie niskie dane i tak mogą być zawyżone, bo niektóre gminy za znakowanie uznaje nacięcie ucha kota przy okazji kastracji.
Gminy, które konsekwentnie na swoim terenie starają się ograniczyć bezdomność zwierząt, dzięki obowiązkowej rejestracji kotów będą w stanie ocenić skuteczność swoich działań i lepiej je planować.
KROPiK powinien być początkiem zmian w walce z bezdomnością. Wiemy, że samo czipowanie i rejestracja nie wystarczą. Zaczipowane zwierzęta nadal się rozmnażają. Konieczna jest profilaktyka, która ograniczy liczbę nowych, niechcianych psów i kotów. Najskuteczniejszym rozwiązaniem jest kastracja zwierząt niehodowlanych oraz edukacja i promocja odpowiedzialnej opieki nad zwierzętami.
Bezdomność nie jest zjawiskiem naturalnym, lecz wynikiem luk prawnych i braku odpowiedzialności ludzi. Powszechne i obowiązkowe znakowanie to pierwszy krok do zmiany. Musimy naszą społeczną miłość do zwierząt przełożyć na konkretne rozwiązania legislacyjne, opracowane we współpracy z organizacjami pozarządowymi, które mają bardzo duże doświadczenie w zapewnianiu zwierzętom odpowiedniej opieki [5].
Znamy rozwiązania. Nie czekajmy latami! Szybkie działania to mniej cierpienia.
[1] Raport o bezdomności zwierząt w Polsce 2026. System, który zawodzi”, opracowała Karolina Pacoń (Fundacja Pomagam.pl) na podstawie raportu dr Agnieszki Gruszczyńskiej (Instytut Prawa Uniwersytetu SWPS) na zlecenie Fundacji Pomagam.pl, Warszawa, luty 2026
[2] BEZDOMNOŚĆ ZWIERZĄT W POLSCE Ogólnopolski raport z realizacji gminnych programów opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt Katarzyna Kuling, Joanna Studzińska, Agnieszka Olszak, Stowarzyszenie Stukot, Stowarzyszenie Troskliwe Oko, sPrawa Bezdomnych Zwierząt, Bydgoszcz, 2025
[3] Raport o bezdomności zwierząt w Polsce 2026. System, który zawodzi”, opracowała Karolina Pacoń (Fundacja Pomagam.pl) na podstawie raportu dr Agnieszki Gruszczyńskiej (Instytut Prawa Uniwersytetu SWPS) na zlecenie Fundacji Pomagam.pl, Warszawa, luty 2026
[4] BEZDOMNOŚĆ ZWIERZĄT W POLSCE Ogólnopolski raport z realizacji gminnych programów opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt Katarzyna Kuling, Joanna Studzińska, Agnieszka Olszak, Stowarzyszenie Stukot, Stowarzyszenie Troskliwe Oko, sPrawa Bezdomnych Zwierząt, Bydgoszcz, 2025
[5] Raport o bezdomności zwierząt w Polsce 2026. System, który zawodzi”, opracowała Karolina Pacoń (Fundacja Pomagam.pl) na podstawie raportu dr Agnieszki Gruszczyńskiej (Instytut Prawa Uniwersytetu SWPS) na zlecenie Fundacji Pomagam.pl, Warszawa, luty 2026