Pierwszy etap został już osiągnięty! W Sejmie znajdują się 3 projekty ustaw - prezydencki, poselski i rządowy. Osoby z niepełnosprawnościami oraz ich sojusznicy i sojuszniczki walczą o tę ustawę od kilkunastu lat. Tysiące osób wzięło udział w konsultacjach, zgłaszając konkretne uwagi.  To głos płynący od samych osób z niepełnosprawnościami. Apelujemy o wypracowanie i przyjęcie dobrej ustawy, zgodnej z Konwencją ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami. 13 lat po ratyfikacji Konwencji. Ta ustawa jest potrzebna od zaraz! Jednak z ustawy znikło wiele ważnych założeń, wypracowanych wcześniej w konsultacjach. Wymaga teraz kilku poprawek, by stała się prawdziwym przełomem, a nie pustą, choć kosztowną wydmuszką. Apelujemy  o dopilnowanie kluczowych spraw, w tym zgłoszenie i przegłosowanie niezbędnych poprawek, bez których część osób z niepełnosprawnościami może zostać wykluczona z pomocy. Wybór asystenta Zapewnienie realnej swobody wskazania i wyboru asystenta przez osobę z niepełnosprawnością lub jego zmiany. Dostosowanie kryteriów tak, by osoby z doświadczeniem wieloletniej opieki nad osobami z niepełnosprawnościami, np. swoimi dziećmi, mogły je także realnie spełnić. Wpisanie zasad ciągłości wsparcia przez tę samą osobę, z wyjątkami uzasadnionymi, bo relacja i bezpieczeństwo są kluczowe dla jakości asystencji. Rozliczanie godzin asystencji Zwiększenie elastyczności rozliczania godzin i przenoszenia niewykorzystanych na kolejne miesiące w zależności od potrzeb. Zarządzanie budżetem osobistym Zapewnienie możliwości samodzielnego zarządzania budżetem osobistym i bezpośredniego zatrudniania asystentów, jako dostępnej opcji. Wsparcie dla młodzieży Włączenie młodzieży 13–18 lat od razu, bez odsuwania wsparcia do 2030 r., bo to zamyka lukę pokoleniową i odciąża rodziny już na starcie systemu. Zachowanie odpowiedniej ciągłości po ukończeniu 18 lat, bez ryzyka przerwania usług w trakcie rozpatrywania nowego wniosku. Osoby ubezwłasnowolnione Możliwość wnioskowania przez osoby ubezwłasnowolnione. Większa dostępność Rozszerzenie dostępności od 70 pkt poziomu potrzeby wsparcia. Miejsce składania wniosków Ułatwienie w postaci składania wniosków w miejscu zamieszkania, co wzmacnia dostępność do procedury. Wynagrodzenia asystentów Zapewnienie godnych wynagrodzeń i trwałej ich waloryzacji, aby zbudować zawód asystenta na lata i zwiększyć podaż kadr. Koordynacja Ustawowe ograniczenie maksymalnego „obciążenia” koordynatorów oraz konieczność zapewnienia budżetu niezbędnego do dobrej jakości obsługi (w tym szkoleń i rozwiązywania konfliktów), oraz aby zapobiec niewydolności wdrożenia. Do wprowadzenia asystencji osobistej zobowiązała się cała Koalicja 15 października, wpisując ten plan do umowy koalicyjnej. Bez niej miliony osób pozostają bez niezbędnej do codziennego funkcjonowania pomocy. Liczy się każdy dzień!

Podpisz apel do Minister Edukacji Anny Zalewskiej o jak najszybszą zmianę przepisów prawnych i powrót do możliwości objęcia także uczniów z niepełnosprawnościami nauczaniem indywidualnym na terenie szkoły. Nauka wśród rówieśników pozwoli naszym dzieciom lepiej zintegrować się ze społeczeństwem, dając szansę na samodzielność w ich dorosłym życiu. Wbrew zapewnieniom MEN i stanowisku wypracowanemu podczas konsultacji społecznych obecnie obowiązujące rozporządzenie skutkuje w praktyce wykluczeniem uczniów niepełnosprawnych z nauczania indywidualnego na terenie szkoły. Proponowana przez MEN możliwość objęcia ucznia zajęciami edukacyjnymi na terenie szkoły, indywidualnie lub w grupie liczącej do 5 uczniów, w praktyce nie jest realizowana zgodnie z potrzebami ucznia. Brak precyzyjnych wytycznych co do zakresu liczby godzin, które uczeń może mieć sfinansowane przez organ prowadzący, powoduje, że sytuacja uczniów jest zdecydowanie gorsza i niepewna.  Proces edukacji jest nie tylko nauką, ale także formą terapii i szansą na uspołecznienie, z którego Rozporządzenie MEN w praktyce wyklucza obecnie nawet uczniów posiadających ważne orzeczenia o potrzebie nauczania indywidualnego wystawione do końca etapu edukacyjnego. Wymusza to kontynuację nauki w domu i zamknięcie dzieci z niepełnosprawnościami w czterech ścianach, co jest nieetyczne, krzywdzące i społecznie szkodliwe. Odizolowanie ich od grupy rówieśników obniża ich samoocenę i dodatkowo pogarsza stan zdrowia, a w rezultacie doprowadzi do wykluczenia ich ze społeczeństwa. Wykluczy także nas, ich rodziców, z rynku pracy. Nie możemy się na to zgodzić! Obecnie dyrektorzy szkół wnioskując o indywidualne lekcje dostają odmowy lub, w najlepszym przypadku, zgodę na zbyt małą liczbę indywidualnych godzin lekcyjnych. Pomóżcie zatem naszym dzieciom z niepełnosprawnościami uczyć się w szkole wśród rówieśników, a nam, ich rodzicom i opiekunom kontynuować w tym czasie pracę!